• Bestrijdingsadvies Varroa 2018

    U kan het volledig advies vinden op http://www.afsca.be/bijenteelt/dierengezondheid/_documents/2018-01-23_Varroabestrijdingsadvies2018_DEF.pdf

    Wat betekent dit voor de imker:

    Er zijn voor 2018 zes medicamenten vergund. Drie op basis van thymol, één op basis van flumethrine en twee op basis van oxaalzuur. Ze zijn alle zes vrij verkrijgbaar in de apotheek of bij de dierenarts. Dat betekent dat er geen voorschrift meer nodig is van een dierenarts. Prima gedaan zult u zeggen. Helaas...

    Als dierenarts kan ik bijgevolg het cascadesysteem niet meer toepassen voor oxaalzuur. We zijn praktisch verplicht om het vergunde preparaat aan te leveren. Volgens de bijsluiter van Api-Bioxal kon het product ook worden gesublimeerd. Het product Oxuvar echter kan niet worden gesublimeerd en bijgevolg zal sublimatie ook niet meer mogelijk zijn in 2018. Hopelijk krijgen we in december 2018 voldoende koude temperaturen om te druppelen...

    Een tweede bedenking is het feit dat de geneesmiddelen die vrij zijn van voorschriftplicht niet worden bijgehouden in een register. Er bestaat hier namelijk geen enkel papierbewijs van. Hoe is dit te rijmen met het opstarten van een bedrijfsbegeleiding door dierenartsen? Waarom de kostbare bedrijfsbegeleiding van een dierenarts aanvragen (én de steun van 75 euro) als je oxaalzuur toch vrij kan afhalen in de apotheek?

    Vandaag deed ik even een test: Oxuvar en VarroMed zijn volledig onbekend bij mijn leveranciers. Een bezoek aan een lokale apotheek leverde ook niks op. Niet te verkrijgen! En vermits deze producten niet in de computer zitten van de apotheek, zijn ze ook niet te bestellen. Nu zullen ze vermoedelijk wel in de toekomst te verkrijgen zijn, maar welke indruk geeft dit? Gaat VarroMed te verkrijgen zijn voor de voorjaarsbehandeling zoals ze wordt geadviseerd? Ik zet in elk geval mijn bedrijfsbegeleiding voor imkers even 'on hold'. Ik zou me toch maar belachelijk maken. Voorlopig.

  • 13 februari 2018

    Het is nog steeds winter en daarom moeten we de tuinvogels blijven voeren. Maar teveel is teveel. Vorige maand waren er nog 11 pauwstaartduiven in de tuin en dat aantal is ondertussen gedaald tot 4. De supermooie tuinvogel die hiervoor verantwoordelijk is, heb ik gisteren kunnen betrappen met de camera.

    DSC01429.JPG

    Ik aanzag hem wegens zijn grootte eerst voor een havik, maar het blijkt toch een vrouwelijke volwassen sperwer te zijn. Piep, de huisduif, die al zijn ouders heeft verloren aan een soortgenoot van deze, heeft er op aangedrongen om zijn familieleden enkele dagen op te sluiten om nieuwe moorden te voorkomen. Maar ik kan er toch ook niet aan verhelpen dat deze tuinbezoeker geen vetbollen lust. Gisteren heb ik hem dan maar enkele keren verjaagd met veel armgezwaai.

    DSC01431.JPG

  • 10 februari 2018

    WIN_20180210_19_29_19_Pro.jpg

    Na de koudste dag weer een mooi zonnetje en de bijen laten zich weer zien.

    De knotwilgen zijn geknot en de schapen zijn ook druk bezig geweest met hun job. Ze helpen namelijk bij de recyclage van de wilgentenen. Als ze deze hebben 'geschild', gebruik ik ze langs de perceelsgrens om een takkenmuur te maken.

    DSC_0133.jpg

    Tussen de winterwerkjes door nemen we toch even tijd om te rusten. De dikkere wilgentakken worden op deze manier gerecycleerd.

    DSC_0134.jpg

    En ondertussen hebben we een mooi uitzicht op de voederplaats voor de vogeltjes.

    DSC01405.jpg

    DSC01413.jpg

    DSC_0130.jpg

    Het valt wel op dat de vogels al bezig zijn met het vormen van koppeltjes. Ze zijn al vaker op te merken in duo's zoals de kraaien in deze boom.

    Maar we waren natuurlijk weer aan het Waterbroek om wat op te ruimen en de afwateringsgracht tussen de percelen heb ik ook weer opengemaakt.

    DSC_0131.jpg

    DSC_0132.jpg

     

  • 7 februari 2018

    WIN_20180207_18_35_18_Pro.jpg

    De bijen zitten weer op tros. Bij controle bleek dat de drie kasten die nog geen deeg hadden bijgekregen, dat nog steeds niet nodig hebben. Van de overige 11 kasten waren er slechts drie waar zichtbaar aan de suiker was gegeten. Volgende week dus weer controle. Even het deksel oplichten en door het dekplastic kijken naar het pak deeg kan natuurlijk steeds zonder gevaar voor het bijenvolk. En als ze een nieuw pak deeg nodig hebben, is het oplichten van het plastic ook het minst kwade.

    DSC_0121.JPG

    Er zijn toch stilaan planten die in de war zijn gebracht door de warme januarimaand. Enkele struiken van de meidoorn zijn begonnen met het ontvouwen van hun blaadjes.

    DSC_0127.JPG

    De laatste dagen zie ik de familie reeën ook weer regelmatig. Een mooie bok en twee hindes.

    DSC_0125.JPG

    Tijdens de wintermaanden, als de bomen zonder bladeren zijn en het zicht optimaal, neem ik steeds mijn kijker mee. Koolmezen, pimpelmezen, vinken, kepen, groenvinken, putters, roodborstjes, winterkoninkjes, staartmezen, groene en middelste bonte spechten, boomklevers, houtduiven, kraaien, gaaien. Ik zie ze dagelijks. En dank zij de voederstand ben ik niet bevreesd dat ze de bijenvolken lastig vallen. Op 9 jaar heb ik nog nooit schade ondervonden aan de houten bijenkasten. De enige beperking die ik mezelf heb opgelegd door ervaring is de volgende: In de schapenstal staan tijdens de wintermaanden geen bijenkasten meer. De stal is opgedeeld en de schapen kunnen niet aan de kasten, maar door het rumoer verbruikten de volken in deze stal duidelijk veel meer wintervoer. Ik gebruik de schapenstal nog alleen voor de jonge volken tijdens de zomer en de productievolken hebben een nieuw afdakje gekregen, afgescheiden van de schapen.

    DSC_1841.JPG