sperwer

  • 13 februari 2018

    Het is nog steeds winter en daarom moeten we de tuinvogels blijven voeren. Maar teveel is teveel. Vorige maand waren er nog 11 pauwstaartduiven in de tuin en dat aantal is ondertussen gedaald tot 4. De supermooie tuinvogel die hiervoor verantwoordelijk is, heb ik gisteren kunnen betrappen met de camera.

    DSC01429.JPG

    Ik aanzag hem wegens zijn grootte eerst voor een havik, maar het blijkt toch een vrouwelijke volwassen sperwer te zijn. Piep, de huisduif, die al zijn ouders heeft verloren aan een soortgenoot van deze, heeft er op aangedrongen om zijn familieleden enkele dagen op te sluiten om nieuwe moorden te voorkomen. Maar ik kan er toch ook niet aan verhelpen dat deze tuinbezoeker geen vetbollen lust. Gisteren heb ik hem dan maar enkele keren verjaagd met veel armgezwaai.

    DSC01431.JPG

  • Roodborstje tikt tegen het raam...

    Pas klaar met de ochtendoperaties en kijkend naar de snoepende tuinvogels stond ik te genieten van de kop koffie. Op een bepaald moment waren de meesjes allemaal vertrokken en de voedertafel was leeg. Een plotse klap tegen het raam en in de flits herkende ik een roodborstje. In dezelfde flits zag ik echter waarom hij tegen het raam was geknald en waarom de meesjes zo plots verdwenen waren. Toen ik mijn camera had gegerepen, kon ik dit beeld en dit filmpje schieten. Toch raar dat het bekijken van een etend dier anders kan aanvoelen afhankelijk van het menu van dat dier. Het zien eten van vlees roept blijkbaar andere gevoelens op dan het zien eten van zaden. Terwijl de mens juist een extreme alleseter is. Na enkele minuten is de sperwer met zijn prooi vertrokken naar de dakgoot van de buren.

    Sperwer 001.JPG